SA gitna ng pagmamalaking Pinoy sa kahanga-hangang pagtakbo ni Alexandra Eala sa WTA Tour, bigla akong tinanong ng isang kaibigan sa US tungkol sa isa pang Pilipinong, dahil sa kanyang mga ginawa, ay nakayapak sa dangal ng ating bansa sa ibang bansa: ang nakakulong na televangelist na si Apollo Quiboloy.
Ang tanong niya: Totoo bang sa wakas ay papayagan na ng Department of Justice ang extradition niya sa US?
Sa ngayon, ang walang pakundangang nagpakilalang “Appointed Son of God” ay nahaharap sa qualified human trafficking sa Pasig, isang non-bailable offense na maaaring humantong sa habambuhay na pagkabilanggo. Nahaharap din siya sa child abuse at sexual abuse sa Quezon City.
Unang isinampa ang mga kaso sa Davao, ngunit iniutos ng Korte Suprema na ilipat ang mga ito — marahil dahil hindi mapagkakatiwalaang mabigyan ng patas na paglilitis ang bestie ni Rodrigo Duterte sa lungsod na pinamumunuan ng mga Duterte.
Pero tingnan ang mga kaso laban kay Quiboloy sa Amerika, at mas mabigat ang mga ito. Noong 2021, kinasuhan siya ng federal grand jury sa sex trafficking of children, trafficking by force, fraud and coercion, bulk cash smuggling, at visa fraud na nakapalibot sa isang pekeng charity scheme. Ayon sa mga alegasyon, pinilit ang mga kabataang babae sa kanyang simbahan na makipagtalik sa pamamagitan ng pagbabanta ng pang-aabuso at walang hanggang kaparusahan. Ilang taon na rin siyang nasa most-wanted list ng FBI.
Nasa Pasig City Jail si Quiboloy mula nang sumuko matapos ang 16-araw na standoff sa kanyang compound noong Setyembre 2024. Ngayong kinumpirma ni Justice Secretary Fredderick Vida na pormal nang ipinadala ng US ang extradition request sa pamamagitan ng Department of Foreign Affairs noong Agosto 6, wala nang dahilan para mag-aksaya ng oras.
Ayon sa Malacañang, nais ni Pangulong Marcos na “pag-aralang mabuti” ang kahilingan, at inaasahang magkakaroon ng desisyon sa loob ng ilang linggo. Pero hamon ito kay Vida: kumilos nang mabilis at tapusin ang usapin sa loob ng ilang araw.
Tutal, napatunayan na ni Marcos na kaya niyang gumawa ng ganitong desisyon nang hindi kumukurap. Noong Marso 2025, hinayaan niyang i-turn over ng Philippine National Police ang kanyang sinundang Pangulo, si Rodrigo Duterte, sa The Hague, halos hatinggabi. Walang pagkaantala. Walang matagal na debate. Walang paghihintay sa opinyon ng publiko.
Kung ganoon kadaling naipasa sa International Criminal Court ang ama ng nakaupong Vice President, dapat mas madali pa ang pagsuko sa isang korte sa California ng isang nakakulong na televangelist.
Bawat buwang nananatili rito si Quiboloy ay dagdag-gastos para sa mga korte, prosecutor, at taxpayer, habang patuloy na kumikilos ang kanyang defense team na pinopondohan ng ilang dekadang ikapu at real estate. Samantala, ang mga sinasabing biktima ay naghihintay ng hustisya sa sistemang tila sumusunod sa kanyang bilis, hindi sa kanila.
Hayaan nating kunin siya ng US.
Nasa kanila ang resources, pananagutan, at hurisdiksiyong kailangan.
Hindi kailangan ni Marcos ng political calculation dito. Kailangan lang niya ang parehong linaw ng isip na ipinakita niya kay Duterte.
Pirmahan na ang surrender.
At makatipid tayo.
* * *
SHORT BURSTS. Para sa mga komento o reaksyon, mag-email sa [email protected] o mag-post sa @Side_View sa X app (dating Twitter).
