ITO ang panahon ngayon na, sa iba’t ibang paraan, ginagamit ang makinarya ng gobyerno upang mapanatili ang lakas at katatagan ng administrasyon sa kabila ng kaliwa’t kanang batikos mula sa mga grupong nais itong pahinain o pabagsakin.
Ang isyu tungkol sa 18 Marines na sumasailalim sa imbestigasyon ay isa lamang sa mga pangyayaring maaaring tingnan bilang bahagi ng mas malawak na paggamit ng political machinery. Hindi biro ang sinasabing demolition job effort na lumutang sa usaping ito, lalo na’t ang naging epekto ay tila isang solidong suntok sa ilang personalidad na itinuturing na may kinalaman sa mga puwersang kumokontra sa kasalukuyang administrasyon.
Sa pulitika, hindi bago ang ganitong istilo. Kung paano kumilos ang makapangyarihang political machinery sa Amerika ay may pagkakatulad din sa paraan ng paghawak sa impormasyon, suporta at mga kaalyado. Kapag marami kang hawak na alas, hindi madaling maubusan ng panlaban.
Kapag nasa panganib ang administrasyon, dito nasusukat ang tinatawag na political will. Maaaring pakilusin ang iba’t ibang sangay ng gobyerno, kabilang ang military establishment, upang ipakita kung sino ang may hawak ng tunay na kapangyarihan.
Kaya habang humihina ang resources at suporta ng kalaban, mas lumalaki ang power advantage ng administrasyon. Ngunit hindi ibig sabihin nito na permanente ang lakas ng sinomang nakaupo. Nakadepende pa rin ito sa suporta ng publiko, Kongreso, mga partido, ekonomiya at iba pang puwersang pampulitika.
Sa kasalukuyan, kahit saan pa dumaan ang mga demolition job o political attacks, hindi pa rin madaling patiklupin si Pangulong Ferdinand Marcos Jr. Siya pa rin ang may hawak ng Executive branch at malaking bahagi ng political machinery ng bansa.
May aral dito ang kasaysayan. Noong panahon ni Fidel V. Ramos, kahit hawak ng gobyerno ang makinarya, hindi rin awtomatikong nagtagumpay ang kanyang manok na si Joe de Venecia kaya sa kalagitnaan ng laban ay sumuko. At sa panahon ni Joseph Estrada, ang tamang pagkilos ng mga political forces, kabilang ang paghahain ng impeachment complaint sa pangunguna ng noo’y Speaker Manny Villar, ay nagpabago sa takbo ng kanyang pananatili sa kapangyarihan.
Sa ngayon, iba ang sitwasyon. Sa paramihan ng kaalyado at kontrol sa makinarya, ang administrasyong Marcos ang may pinakamalakas na baraha. Ngunit sa pulitika, walang lakas na permanente—lalo na kapag nagsimulang magbago ang mga kaalyado.
