SA panahong ang pulitika sa Pilipinas ay tila nagiging isang walang katapusang sirkus ng sigawan, bangayan, at pag-aakusa, may isang pambihirang pangyayari na nagpakita ng tunay na disiplina, prinsipyo, at kapayapaan—ang 3-araw na rally ng Iglesia Ni Cristo para sa transparency at pananagutan sa pamahalaan.
Sa isang lipunang madalas ay nababalot ng kaguluhan at emosyon, tumindig ang INC sa isang paraan na hindi lamang kahanga-hanga, kundi karapat-dapat na maging modelo para sa lahat ng sektor—pulitikal man o panlipunan.
Hindi biro ang ganitong malawakang pagtitipon. Karaniwan, kapag libo-libong tao ang nagsasama-sama sa lansangan, may inaasahang tensyon, may sagupaan, may mga grupong sasabay para sa sariling interes. Ngunit dito, ibang-iba ang nakita ng publiko. Mula simula hanggang huli, nanatiling maayos, organisado, disiplinado at payapa ang kilos-protesta.
Wala man lang nabalitang kaguluhan, paninira, o anomang eksenang kadalasang idinidikit sa malalaking pagtitipon. Ito pa lamang ay isang malinaw na patunay ng kultura ng kaayusan na matagal nang kilala sa INC.
Higit pa riyan, kapansin-pansin ang malinaw na prinsipyo ng samahan: hindi nila hinayaang sakyan o arkilahin ang kanilang adbokasiya. Nang magtangkang sumali o ‘makisawsaw’ ang mga grupo ng dating Pangulong Duterte, matatag silang tumanggi. At tama lamang. Ang panawagan para sa transparency ay hindi dapat nagagamit para sa sariling pulitikal na interes.
Sa pagtanggi ng INC, ipinakita nilang hindi sila magpapagamit sa sinuman—hindi sila papayag na mabahiran ang tunay na layunin ng kanilang pagkilos.
Mahalagang tandaan: may bigat ang tinig ng INC sa larangan ng pulitika at lipunan. Kaya mas lalong dapat hangaan na ginamit nila ang impluwensiyang ito hindi para sa personalidad, kundi para sa prinsipyo. Hindi ito rally na may kulay; ito ay panawagang may dignidad.
Sa huli, ang ginawa ng INC ay higit pa sa simpleng pagmartsa. Ito ay paalala na posible pala ang tahimik ngunit makapangyarihang panawagan. Posible ang protesta na hindi gulo ang dulot, kundi aral.
Sana, kung may matutunan ang pamahalaan at iba pang grupo, ito’y ang napakasimpleng katotohanan: ang tunay na puwersa ay hindi nasusukat sa lakas ng sigaw, kundi sa linaw ng layunin at sa katapatan sa prinsipyo.
