SA panahon kung saan madalas kuwestyunin ang integridad ng mga institusyon ng pamahalaan, may iisang pangalang unti-unting umaangat sa hanay ng pulisya—si Philippine National Police chief LtGen Jose Melencio C. Nartatez.
Sa kanyang pamumuno, unti-unting nabubura ang imahe ng pulis bilang simbolo ng pang-aabuso at katiwalian, sa halip ay napalitan ito ng disiplina, malasakit, at tunay na serbisyo sa bayan.
Mula nang umupo si Nartatez bilang pinuno ng PNP, malinaw ang direksyong kanyang nais tahakin: “Serbisyong tapat, pulis na may dangal.” Hindi na ito mga salitang pambalot lamang sa press release, kundi mga prinsipyong isinasabuhay ng kanyang pamunuan.
Ipinatupad niya ang mas mahigpit na internal cleansing program, kung saan walang sinisino—maging mataas o mababang ranggo—kapag napatunayang sangkot sa iregularidad o krimen.
Ngunit hindi lamang sa paglilinis ng hanay umiikot ang kanyang liderato. Kilala si “Tateng”, tawag kay Nartatez, sa pagpapalakas ng moral ng kanyang mga tauhan.
Ayon sa kanya, hindi sapat na disiplinado ang pulis kung gutom at pagod naman. Kaya’t pinagtibay niya ang mga programang pangkapakanan ng mga pulis—mula sa maayos na benepisyo, psychological support, hanggang sa oportunidad sa edukasyon para sa kanilang pamilya.
Malinaw rin ang kanyang direktiba laban sa kriminalidad. Sa ilalim ng kanyang pamumuno, bumaba ang ilang kaso ng street crimes sa Metro Manila, bunga ng pinaigting na presensya ng pulis at modernisadong koordinasyon sa mga komunidad. Ipinakita ni Nartatez na ang “police visibility” ay hindi lang simpleng paglalakad sa kalsada, kundi aktibong pakikisalamuha sa mga mamamayan.
Ngunit marahil ang pinakanamumukod-tanging katangian ng kanyang liderato ay ang taong-asal na pamumuno—hindi siya nakakulong sa opisina, bagkus ay madalas makita sa mga operasyon, sa lansangan, o sa mga komunidad na nangangailangan ng tulong. Ang ganitong uri ng lider ay bihira: marunong makinig, mabilis kumilos, at tunay na naglilingkod.
Sa kabila ng mga hamon, patuloy na pinatutunayan ni PNP Chief Nartatez na ang pulis ay maaari pa ring maging sandigan ng bayan. Kung magpapatuloy ang ganitong uri ng pamumuno, muling maibabalik ang tiwala ng publiko sa PNP—isang pulisya na hindi kinatatakutan, kundi kagalang-galang at pinagkakatiwalaan.
