KAMAKAILAN ay naisulat ko sa kolum na ito ang artikulong “Nangangamoy 2028 Na.” Ilang araw lamang ang lumipas, noong Pebrero 18, 2026—Ash Wednesday o Miyerkules ng Abo—hayagang inihayag ni Vice President Sara Duterte sa harap ng media na siya ay tatakbo sa halalang pampanguluhan sa 2028.
Hindi na ito ikinagulat ng marami. Natural lamang na ikatuwa ito ng kanyang mga tagasuporta, lalo’t matagal nang may usap-usapan hinggil sa kanyang mga plano sa hinaharap.
Ayon kay Senator Imee Marcos, isang maagang pagdedeklara ang maaaring magbigay-linaw sa direksyon ng pulitika at magbigay ng pag-asa sa mga naghahanap ng alternatibong liderato. Sa panig ng kanyang mga kaalyado, mahalagang maipakita agad ang kanilang plataporma upang masuri ng publiko.
Gayunman, sa tuwing may naghahayag ng hangaring tumakbo sa pinakamataas na posisyon sa bansa, nararapat lamang na suriin ng taumbayan ang track record, kakayahan, at mga konkretong nagawa. Bahagi ito ng isang malusog na demokrasya—ang pagtatanong at pag-aanalisa.
Ipinahayag ni VP Sara na layunin niyang ibalik ang “tapang at malasakit.” Para sa ilan, ito ay pagpapatuloy ng isang estilo ng pamumuno; para sa iba naman, mahalagang marinig ang mas detalyadong plano lalo na sa usapin ng pambansang seguridad at ugnayang panlabas, kabilang ang sitwasyon sa West Philippine Sea.
Nagpahayag din ng suporta si Sen. Robin Padilla at binanggit ang posibilidad ng mga magiging katambal sa hinaharap. Sa kabilang panig, may mga pangalan ding lumulutang mula sa oposisyon gaya nina dating Vice President at ngayon ay Mayor Leni Robredo at Sen. Risa Hontiveros. Maaga pa upang magsara ang mga usapan; marami pang maaaring magbago.
Sa huli, ang maagang pagdedeklara ay maaaring ituring na estratehiyang pulitikal—isang paraan upang hubugin ang naratibo at ihanda ang organisasyon. Subalit higit sa lahat, ang pasya ay mananatili sa kamay ng mga botante. Mahaba pa ang panahon bago ang 2028, at tiyak na masusi pang titingnan ng publiko ang bawat hakbang ng mga nais mamuno.
