LABING-ANIM sa dalawampu’t apat. Iyan ang bilang nang tipunin ni Sen. Joel Villanueva ang mga alkalde ng Bulacan — Angat, Balagtas, Baliwag, Bocaue, Calumpit, Doña Remedios Trinidad, Guiguinto, Hagonoy, Marilao, Norzagaray, Obando, Pandi, Paombong, Pulilan, San Ildefonso, at San Miguel—kasama pa ang mga bise alkalde ng Baliwag, Bocaue, at Marilao. Naganap ito ilang araw matapos ang kanyang kaarawan noong Agosto 2 —ika-50 man o ika-51, depende kung sino ang bibilang.
Sa kanyang kredito, maayos niyang naipresinta ang pagtitipon bilang isang “budget consultation,” na binalutan ng personal na selebrasyon. Ngunit para sa mapanuring tagamasid, tila iba ang mensahe: isang posibleng susunod na gobernador na tahimik na sinusukat ang suporta ng kanyang mga kaalyado sa LGU (Local Government Unit).
Walang pagmamaliit kay Gov. Daniel Fernando, ngunit hindi maiiwasan ang usapin ng paghalili. Sa dami ng batikos sa umano’y kakulangan sa pamamahala, magiging hamon na matapos niya ang termino hanggang 2028 nang walang mabigat na epekto sa pulitika.
Hindi rin naman malayo sa kontrobersiya si Villanueva. Iniulat na nahaharap siya sa halos pinal na kasong pandarambong sa Sandiganbayan na may kinalaman sa halos isang bilyong pisong proyektong flood control na kinukwestyon.
Hindi ito basta paratang. Nakaugat ito sa reyalidad ng Bulacan—mga mabababang lugar na madaling bahain at nagsisilbing imbakan ng tubig mula Pampanga at karatig-lalawigan. Ang ilang inhinyerong dati’y sangkot sa isyu ay umatras na, habang tinawag ni Villanueva ang kaso bilang isang “setup.”
Gayunman, nananatili ang mga tanong. May mga naniniwalang ang kanyang paglusot sa mga kahalintulad na sitwasyon na kinaharap ng mga kapwa senador na sina Jinggoy Estrada at dating senador Bong Revilla ay hindi dahil sa ganap na paglilinis ng pangalan, kundi sa maagap na paglipat ng kampo — kabilang ang paghiwalay niya sa oposisyon na nagpasimuno ng pagbabago sa liderato ng Senado sa ilalim ni Sen. Alan Peter Cayetano.
Mahirap ding balewalain ang kanyang pahayag na siya ay “accountable solely to God,” na binigkas sa isang relihiyosong pagtitipon ng kanyang pamilya. Sa halip na maglinaw, lalo lamang nitong pinatitindi ang mga tanong hinggil sa pananagutan sa publiko.
Hindi rin tuluyang nabubura ang mga lumang isyu. Noong 2016, may ₱10-milyong PDAF na umano’y napunta sa isang kahina-hinalang NGO para sa proyektong pangkabuhayan. May mabibigat na obserbasyon noon ang Ombudsman, ngunit tila napahina ang mga ito sa loob mismo ng Senado. Maaaring malabo na ang detalye, ngunit malinaw ang padron.
Kaya ang tanong: ang mga alkalde bang dumalo ay naroon lamang para sa konsultasyon — at selebrasyon — o may mas malalim na layunin? Handa ba silang suportahan ang uri ng pamumuno ni Villanueva?
Higit pa sa simbolismo ang kailangan ng Bulacan. Kailangan nito ng lider na haharap sa ugat ng lumalalang pagbaha — hindi iyong paulit-ulit na magpapaliwanag kung bakit hindi sila dapat sisihin.
Ngunit maaari ring napaaga ang lahat. Marahil, ang “Governor Villanueva” ay hindi pa naman seryosong isinusulong — sa ngayon.
* * *
SHORT BURSTS. Para sa mga komento o reaksyon, mag-email sa [email protected] o mag-post sa @Side_View sa X app (dating Twitter).
