HINDI ko maalis sa isip ang dalawang insidenteng naganap sa Cavite sa loob lamang ng tatlong araw.
Noong Hunyo 16, isang 14-anyos na estudyante sa Grade 8 ang pumasok sa silid-aralan ng Grade 5 sa General Trias at sinaksak ang pitong mag-aaral gamit ang kutsilyong pangkusina habang wala ang mga guro. Noong Hunyo 19 naman, dalawang 18-anyos na estudyante sa Cavite National High School ang nag-away, at nagtapos ang komprontasyon nang sugatan ng isa ang kanyang kapwa mag-aaral gamit ang patalim.
Hindi katanggap-tanggap ang mga pangyayaring ito. Ngunit higit na nakababahala na tila hindi na sila lubos na nakagugulat.
Kasisimula pa lamang ng School Year 2026–2027 nang dalawang beses umatake ang karahasan sa loob ng isang linggo. Noong Pebrero, naharang ng mga awtoridad ang pitong kabataang umano’y nagpaplanong umatake sa isang paaralan matapos maimpluwensiyahan ng radikalisasyon sa internet. Ilang araw bago ang mga insidente sa Cavite, isang estudyante sa Bacolod City ang nakapatay sa kanyang guro sa pamamagitan ng pananaksak.
Noong 2025, isang 14-anyos na babae ang pinatay ng kaklase sa loob ng kanilang silid-aralan sa Parañaque. Sa Lanao del Sur, isang estudyante ang umano’y bumaril sa kanyang guro dahil sa bagsak na marka. Sa Nueva Ecija, isang alitan ng mga kabataan ang nauwi sa pagpatay at pagpapakamatay sa loob ng paaralan.
Mahirap ipagsawalang-bahala ang padron. Ang karahasan sa paaralan, na dati’y bihira, ay tila nagiging paulit-ulit na.
Sa likod ng marami sa mga trahedyang ito ay ang matagal nang suliranin ng pambu-bully. Ayon sa pag-aaral ng EDCOM 2 at De La Salle University noong 2026, ang Pilipinas ang may pinakamataas na insidente ng bullying sa mga bansang kalahok sa Programme for International Student Assessment. Nasa 65% ng mga mag-aaral sa Grade 10 ang nagsabing nakararanas sila ng pambu-bully nang ilang beses bawat buwan, habang apat sa bawat sampu ang nakararanas nito linggu-linggo.
Hindi lamang numero ang mga ito. Nagbubunga sila ng sama ng loob, kahihiyan, galit at, kung minsan, karahasan.
Mahalaga ang pamumuhunan ng pamahalaan sa edukasyon, ngunit hindi sapat na akademikong tagumpay lamang ang sukatan nito. Ang mga paaralan ay dapat maging lugar ng pagkatuto, mabuting asal, paggalang sa kapwa at pagpapahalaga sa buhay.
Bilang mga magulang, ipinagkakatiwala natin ang ating mga anak sa mga paaralan upang sila’y umuwing mas matalino, mas ligtas at mas mabuting tao. Ngunit hindi lamang mga guro ang may pananagutan dito. Katuwang nila ang mga magulang, mga opisyal ng paaralan at ang pamahalaan.
Kung hindi natin maagap na matutugunan ang mga ugat ng pambu-bully at karahasan, patuloy natin masasaksihan ang mga trahedyang hindi sana kailanman nangyari.
* * *
SHORT BURSTS. Para sa mga komento o reaksyon, mag-email sa [email protected] mag-post sa @Side_View sa X app (dating Twitter).
