LINAWIN ko mula sa simula: wala akong balak pumunta sa EDSA upang ipagtanggol si Sen. Rodante Marcoleta o ang kanyang kasong ligal tungkol sa sinasabi niyang simpleng donasyon sa kampanya. Hindi ako miyembro ng Iglesia ni Cristo.
Gayunpaman, madaling maunawaan kung bakit nagtipon ang mga miyembro ng INC sa EDSA — at kung bakit kahit ang mga hindi kabilang sa kanila ay nauunawaan ang galit na nagtulak sa protesta laban sa administrasyong Marcos Jr.
Ang biglaang kilos-protesta na halos nagpahinto sa EDSA ay hindi basta sumulpot. Mayroon itong dalawang pinagmulan, kapwa matutunton sa Tanggapan ng Ombudsman sa pamumuno ni Boying Remulla.
Una, bago pa lumakas ang protesta, sinimulan na ng Ombudsman ang pag-uusig laban kay Marcoleta. Ayon kay Assistant Ombudsman Mico Clavano, ang ebidensya ay nagmula mismo sa kanya — ang pag-amin na tumanggap siya ng ₱75 milyon na donasyon bago maghain ng kandidatura, na hindi idineklara sa kanyang Statement of Contributions and Expenses at hindi rin naitala sa kanyang SALN.
Batay dito, nalalapit na ang kasong plunder. Walang kakaiba rito; malinaw ang batas at nararapat na ipaubaya sa Sandiganbayan ang paghusga.
Ngunit ang ikalawang pinagmulan ang nagpakokomplikado sa usapin.
Si dating DPWH Secretary Manuel Bonoan, na kinasuhan ng plunder at graft kasama si Sen. Jinggoy Estrada dahil sa umano’y kickback, ay naging state witness. Ayon sa Ombudsman, dumalo siya sa mga pulong ng mga lider ng Kamara at Gabinete kung saan tinalakay umano ang manipulasyon ng badyet ng DPWH. Hindi siya simpleng tagamasid kundi mahalagang bahagi ng umano’y malaking iskema.
Gayunpaman, pinoproseso ngayon ang kanyang pag-alis sa sariling kaso upang tumestigo laban kina dating Speaker Martin Romualdez at dating Appropriations chair Elizaldy Co, na inaakusahan ng ghost flood control projects na umaabot umano sa isang trilyong piso.
Sa ganitong konteksto, hindi nakapagtataka ang hinanakit ng mga miyembro ng INC. Ang kanilang kaanib ay mabilis na inuusig dahil sa ₱75 milyon, samantalang ang isang sangkot sa mas malawak na iskema ay ginawang state witness.
Ang isang kaso ay mabilis umusad; ang isa naman ay, ayon sa Ombudsman, “lalo pang lumalakas araw-araw.” Ang nakikitang agwat sa bilis at aksyon ang nagpasiklab sa protesta.
Maaaring ipaliwanag ito ng uri ng ebidensiya — direktang pag-amin sa isang panig, pagtanggi sa kabila. Ngunit kapwa nangangailangan ang dalawang kaso ng parehong antas ng agarang aksyon.
Kung hindi, lalo lamang lalakas ang persepsyon ng selective justice — mabilis kapag kumbinyente, mabagal kapag may politikal na panganib.
At kapag nag-ugat ang persepsyon na iyon, nagiging reyalidad ito sa isip ng publiko — hindi lamang ng mga miyembro ng INC, kundi pati ng mga tagasuporta ni Duterte at ng lalong nagiging mapagdudang mamamayan.
* * *
SHORT BURSTS. Para sa mga komento o reaksyon, mag-email sa [email protected] o mag-post sa @Side_View sa X app (dating Twitter).
