PUMASOK si Vice President Sara Duterte sa Quezon City Hall of Justice noong Sabado na parang nag-o-audition. Paglabas niya, kumpleto ang tatlong yugto: nanginginig na monologo, umiiyak na tagasuporta, at walang panganib na magbibigay-katwiran sa lahat ng iyon.
Linawin natin ang kaso: tatlong bilang ng grave threats, isinampa matapos sabihin ng Bise Presidente sa live video na nag-ayos na siyang may “papatay kina Pangulong Bongbong Marcos, First Lady Liza Araneta-Marcos at dating Speaker Martin Romualdez” kung may mangyari sa kanya. No Joke, aniya. Napanood nating lahat iyon noong 2024. Siya mismo iyon, kaharap ang kamera, nagla-live laban kina BBM, FL at Romualdez.
Halos dalawang taon ang lumipas, at habang nililitis siya ng impeachment court, ipinatawag si Inday Sara upang managot sa pahayag na iyon. At ano ang ginawa niya? Ginamit na naman niya ang mga kamera para sa pagganap.
Muntik na niyang pagalitan ang mga abogado, iginiit na gusto niya ng audience, at nagtanong kung sino ang mananagot sa “pagkamatay niya mamayang gabi.” Naliligaw na ba siya? Walang banta sa kanyang buhay.
Hindi siya sinentensiyahan. Hindi siya pinagkaitan ng due process. Si Judge Maria Angelica P. De Ramos — ang hukom ding nagsiwalat ng ugnayan niya sa sorority ni Duterte — ay nagkaloob sa kanya ng piyansa nang walang pagtutol. Malayo ito sa persecution na sinasabi ni Sara.
At saka dumating ang umiiyak na tagasuporta sa hagdan ng korte, sakto sa harap ng mga kamera. Ang kailangan lang ni Sara ay maglabas ng ₱360,000 at sumakay sa kotse. Pero hindi. Binigyan niya tayo ng finale. May mag-abot nga ng award sa overacting — at baka salamin.
Nanatiling classy si Alex Eala
Binigyan ni Alexandra Eala ang Pilipinas ng tennis season sa Amerika na maipagmamalaki — isang titulo sa Washington at isang US Open run na nagtapos sa laban na posibleng isa sa pinakamahusay ngayong season.
Pero may reklamo ako sa press conference bago ang pagkalaglag niya sa US Open, nang gamitin ng isang Pinoy reporter ang pagkakataon para magtanong tungkol sa “kontrobersiya” sa court scheduling, sa halip na pag-usapan ang kasaysayang nabubuo sa harapan niya.
Hindi agad naintindihan ni Eala ang drama, na tila mas kumakalat sa mga social media page na punô ng AI-generated content. Pero mahinahon siyang sumagot: wala siyang kontrol sa scheduling o court assignment na kanyang paglalaruan.
Karapat-dapat ang batikos ng reporter online. Hindi ito bago: ilang beses na nating kinaladkad ang personal na buhay ng mga atletang Pilipino sa pinakamalalaking sandali nila. Naalala ba ninyo nang manalo si Carlos Yulo ng Olympic golds?
Sa susunod na humakbang si Alex sa entablado, sana’y mas magandang kuwento na lang ang ibigay natin sa kanya.
* * *
SHORT BURSTS. Para sa mga komento o reaksyon, mag-email sa [email protected] o mag-post sa @Side_View sa X app (dating Twitter).
